Hallo reisblog lezers,

Ik schrijf dit bericht op het moment dat ik eigenlijk redelijk brak ben! Gister (vrijdag) ben ik met Willemijn eerst lekker uiteten geweest en hebben we al enkele biertjes genuttigd. Daarna zijn we ons klaar gaan maken om eens flink uit onze plaat te gaan. En dat hebben we gedaan. Wij als naïeve Nederlanders zijn in het busje gestapt om naar Paramaribo te gaan. Aangekomen in Paramaribo dachten Willemijn en ik dat we bijna in het centrum waren. Toch maar uitgestapt, bleek dat we in een van getto's van Paramaribo terecht waren gekomen. Allemaal hang jongeren, zwervers en vage figuren liepen daar op straat. Bij Willemijn gierde de adrenaline door haar lijf en ik kreeg een onprettig gevoel toen we daar rondliepen. Na een portier te hebben gevraagd welke kant we op moesten bleek dat we toch gigantisch uit de richting waren. Toen hebben we toch maar een taxi laten aanrukken om ons naar 't vat te brengen. Dit is het verzamelpunt voor een geweldige stapavond, en dat was het. Hele gezellige kroegjes, leuke mensen en lekker bier! Tegen half 3 kakte we helemaal in na een heftige week vol nieuwe indrukken en hebben we een taxi gebeld. Maar Willemijn en ik waren zo ontzettend moe dat we in de taxi inslaap zijn gevallen en dat we Willemijn haar huis voorbij zijn gereden. Gelukkig werd ik wakker en kwam ik erachter dat we te ver waren gereden. Dus eerst hebben ze mij afgezet bij Libi Makandra en daarna is die taxi terug gereden naar Willemijn haar huis. Een super leuke stapavond, waarvan er nog velen gaan volgen! Vandaag (zaterdag) zijn we heerlijk aan het relaxen en gaan we lekker zwemmen bij Sweet Jaarie hier in Lelydorp. De twee andere dames, Angelie en Nasria zijn naar de markt gegaan want Nasria gaat morgenavond heerlijke Marokkaanse Hareri soep koken en Angelie gaat vanavond een lekkere salade maken. Aan een portie groente zijn we aan toe, want hier krijg je een één eetlepel met groente en that's it. De stagedagen gaan snel. Je leert de instelling, mensen en het personeel snel kennen. Ik voel me hier helemaal thuis. En nu kom ik erachter dat de dagen snel gaan. Je bent natuurlijk al 4 dagen onder de pannen met stage, verder ben je bezig met stageopdrachten, uitgaan, tripjes maken en met relaxen. In het begin dacht ik nog wat een luie zusters. Ze zitten regelmatig op de veranda van het huisje te rusten. Maar ik kan me het nu helemaal voorstellen. Het is gewoon zo ontzettend warm waardoor je niet de hele tijd bezig kunt zijn. Het weer breekt je af en aan het einde van de dienst ben je gesloopt. Gelukkig hebben we de avonden vrij om lekker te relaxen.

Donderdag hebben onze eerste proefles gehad voor salsa en merengue. Wat een totale ramp was dit. Ik kreeg het al warm toen ik de dansinstructeur enkele passen zag zetten, toen dacht ik al jeetje dit wordt helemaal niets. Toch zei de dansinstructeur na flink zweten dat ik er toch wel aanleg voor had, alleen dat ik te houterig danste maar dat zou hij er wel uit halen! Hoewel het voor mij een ramp was, vond ik het toch best wel leuk. Dus waarschijnlijk gaan we de volgende keer gewoon weer met volle moet heen. Afgelopen vrijdag zijn Willemijn en ik EHBO op een vakantiepark geweest. Op dit vakantiepark waren 600 ouderen van uit een broedergemeenschap (kerk). De Nederlandse eigenaresse vond het toch wel een prettig idee dat er EHBO was als deze mensen allemaal kwamen. Maar gelukkig voor de mensen en jammer voor ons hebben we bijna niets anders gedaan dan bloeddruk meten en bloedsuikerprikken. Beetje jammer, ik was wel toe aan wat actie! Daarna waren we toe aan iets ander dan rijst. Toen zijn we naar Paramaribo gegaan en hebben we bij 't Vat lekker wat gegeten.

Gister zijn hebben Willemijn, Nasria, Angelie en ik een trip gemaakt naar een traditioneel marrondorp genaamd Santigron (=zandgrond). Het begon met een boottocht in een korjaal. Over de saramacarivier zijn we naar Santigron gevaren. Je krijgt tijdens deze trip een goed beeld hoe mensen daar leven. Ik had verwacht dat de Saramacanen/bosnegers alternatiever zouden leven. Er was gewoon stroom, ze hebben gewoon een koelkast, waterkoker en een magnetron. En de Saramacanen zijn erg bijgelovig. Zo mogen de onreine vrouwen niet onder de poort door van het dorp maar ze moeten er omheen en voor de onreine vrouwen is een apart huis. Hier slapen ze dan tijdens hun maandelijkse periode. Maar verder was het een erg leuke en warme dag. Willemijn vond het dorp wat minder. Dit kwam om dat Willemijn als de dood is voor kippen. En die liepen in het dorp overal. Maar ze is het dorp doorgekomen omdat de gids Dennis alle kippen voor Willemijn wegjaagde. Aan het einde van de trip hebben de bewoners van het dorp nog verschillende dansen laten zien. Dit alles onder begeleiding van een jongensband en een jambe band En wat er vandaag in de planning staat is een verrassing. Waarschijnlijk wordt het rustig aan doen en vooral lekker van de zon en het water genieten!

Vrijdag kreeg ik het bericht dat het nu zeker is dat mijn ouders 30 november tot 10 december komen. Super leuk. Dan kunnen we samen lekker relaxen en laten zien waar ik woon, leef en stage loop!

Nou de groetjes aan iedereen en tot het volgende bericht.