Welcome home!

Lieve lezers, Schoonebeek, 8 graden

Dit zal dan mijn laatste verhaal zijn. Inmiddels ben ik al bijna weer een week thuis. Zo snel als de laatste week Suriname ging, zo snel gaat de eerste week thuis ook weer. Het weerzien op Schiphol was heerlijk. Pap en Mam lekker gebruind terug, en als verrassing was me zus ook op het vliegveld. Ook waren vrienden op het vliegveld om mij te verwelkomen. Super om dit ontvangst te krijgen.

Vrijdagavond hebben we heerlijk bij Wietske en Gerjan gegeten. Gekletst over van alles en nog wat. Maar ik was toch wel helemaal aan de latten. Toen ik 's avonds thuis kwam, kreeg ineens de schrik van mijn leven. Er was een surprise party georganiseerd. Iedereen stond in de kamer in een oranje outfit. Een beter welkom had ik niet kunnen wensen en de totale vermoeidheid was ook ineens verdwenen. Vanaf toen heb ik van elk moment genoten: het eerste HJ biertje, op de fiets naar kroeg, Berenburg cola drinken in de kantine, samen eten en dat alles en iedereen weer zo lekker dichtbij is. Maar ooooh wat is het hier koud, hier ben ik nog niet aangewend. Tot nu toe heb ik het chronisch koud (nieuw ziektebeeld).

De ervaring in Suriname is met ups en downs geweest, maar dit een ervaring die ze mij nooit meer afgaan pakken. Ik hoop dat ik jullie via mijn site op een leuke manier op de hoogte heb gehouden van mijn verhalen in Suriname.

Groeten Bart

Bye Bye Suriname!

Trouwe reisblog lezers, Lelydorp 30 graden

Zo dit zal dan mijn laatste bericht uit Suriname zijn. In een van mijn eerste updates schreef dat het raar was om Nederland voor 4,5 maand achter te laten. En nu vind ik het raar dat ik weer weg ga uit Suriname. Je hebt hier een hele poos gewoond.

Vorige week heb ik 3 late diensten gedraaid op de SEH. De maandagavond was er helemaal niets te doen, en zat ik rustig het NOS-journaal te kijken. En tot mijn verbazing kwam Schoonebeek in het journaal, ik sprong ineens op van mijn stoel! Dinsdag heb ik een rit gehad. Het meisje op de scooter was aangereden door een auto. Snel onderweg naar de plek, maar eerst moest er even gezocht worden waar ook alweer die straat was. Nadat we eindelijk wisten waar het was, waren we snel ter plekke. Uiteindelijk viel het reuze mee, ze had schaafwonden en gaf pijn aan haar rechter flank van het lichaam.

Woensdag hebben we een klinische les gegeven aan de zuster op Libi Makandra. De opkomst was deze keer wel groot en ze vond het erg leerzaam. We hebben het gehouden over ‘hygiëne in de gezondheidszorg'. Daarna was er direct een oproep met voor de ambulance. Er was een auto ongeluk gebeurd, en er moesten 2 ambulances uitrijden. Nadat we inmiddels een uur onderweg waren geweest naar het ongeval waren we toch ter plekke. Vier mannen die ernstige schaaf en snijwonden hadden. De 1 klaagde over pijn aan de hand, de had pijn bij zijn ribben en weer een ander had een behoorlijke snijwond. De weg was weer barre slecht, en ook moesten een zeer krakkemikkig bruggetje over met de ambulance, gelukkig lagen de planken op de brug al goed, dus we konden in een streep door naar Paramaribo.

Afgelopen weekend was ons laatste weekend in Suriname. Dus een goede reden om er nogmaals flink van te nemen. Eerst lekker uiteten geweest met Jennifer, Suzanne en Willemijn bij Zus&zo en daarna zijn we lekker uitgeweest in ZsaZsaZsu.

Ik ben toch wel al veel bezig met het naar huis gegaan. Maar gelukkig heb ik vandaag nog wat afleiding gehad. We zijn naar de brouwerij van Parbo bier gegaan. Ik was nog nooit in een brouwerij geweest en kon nou duidelijk zien hoe het er aan toe gaat in een Surinaamse Brouwerij. Om 11 uur zaten we al achter de verschillende smaken bier. Alleen mochten we bijna nergens foto's maken dus het bewijs is matig!

Nou bakra's nog even en deze jongen staat weer op Nederlandse bodem.

Groetjes Bart

Time flies!!!!

Beste lezers, Lelydorp 31 graden

Mijn verhaal begint bij een avondje Paramaribo. 's Avonds hadden we met Susanne, Jennifer, Isabella en Madelon afgesproken bij Zus&Zo. Hier hebben we heerlijk gegeten en Isabella en Madelon hebben genoten van hun laatste avond in Suriname. Daarna zijn we op stap geweest in ZsaZsaZsu.

Die zondag daarop zijn we naar het vliegveld gereden. We hebben hun uitgezwaaid. Zij vertrokken weer naar Nederland, nadat we een super leuke tijd met ze hebben gehad. Toen we terug kwamen bij de auto moest Susanne nog even de koelvloeistof bijvullen. Susanne startte de auto, gooide de portier dicht en opeens sprongen de sloten op automatische deurvergrendeling. Met het gevolg dat de sleutel in het contact zat, en wij ons zelf dus buiten gesloten hadden. Erg balen! Maar gelukkig kwam er een aardige Surinamer ons helpen om het portier weer open te krijgen. Met een stuk ijzer en een stukje ijzerdraad is het dan uiteindelijk gelukt om de portier open te krijgen. Wat waren wij blij! Eindelijk konden we op weg richting Lelydorp waar Willemijn heerlijke lasagne ging maken voor ons vieren.

Vorige week ben ik samen met Br. Main uitgereden met de ambulance. De melding was een aanrijding met 2 gewonden. In je hoofd spookt dan al van alles rond van wat je gaat aantreffen. Aangekomen bij de plek, was het een grote chaos met allemaal mensen. Het bleek dat er 8 slachtoffers waren. Snel de nekkraag en plank gepakt om mensen te fixeren op een wervelplank. Het belangrijkste is dan, dat mensen met mogelijke breuken in de wervels vast worden gelegd op een plank en niet meer kunnen bewegen om eventuele schade te voorkomen. Overal lagen tassen, dozen en overal waren mensen die alleen maar in de weg lopen. Gelukkig konden deze mensen ons wel helpen, want de wervelplank moest uit een droge kreek getild worden. Een normale ambulance is voor 1 persoon die liggend vervoerd moet worden, maar in Suriname niet. Een stoel werd achterover gelegd, en daar kon nog een patiënt liggend op vervoerd worden. Ondertussen met zwaailicht en sirene naar Paramaribo gejaagd om ze af te leveren op de SEH in het ziekenhuis. Wel heftig, maar toch ook wel erg cool. Dat je niet weet wat je te wachten staat, en die hectiek en adrenaline. Wat door mee heen schoot, dit is echt iets voor mij! Dus wie weet!

Zaterdag hebben we onze docenten opgehaald. Joke en Hilde waren helemaal perplex dat wij een auto gehuurd hadden en dat wij hun op kwamen halen. Ze zaten als drukke tieners achter in de auto, en ze konden niet geloven dat ze in Suriname waren. Zij zijn hier voor een werkvakantie. Eerst hebben we ze Libi Makandra laten zien en daarna zijn we doorgereden naar ons huis. We kwamen op het idee om samen een hapje te eten. We hebben heerlijk bijgeklets over van alles en nog wat en vooral heel veel gelachen.

Afgelopen zondag zijn we samen Joke en Hilde de stad in getrokken. We hebben ze het mooie Paramaribo laten zien. Na een heerlijke lunch bij Zus&Zo zijn wevertrokken richting Leonsberg. Hier lag een boot op ons te wachten die ons de rivier op ging brengen om naar dolfijnen te spotten. En deze dolfijnen hebben we gezien. We waren nog maar net onderweg en de eerste dolfijnen melden zich al rond onze boot. Wat een geweldige beesten zijn dit! Echt zo bijzonder! We waren gewoon alle vier overdonderd van het beeld dat we dolfijnen hadden gezien, wanneer zie je deze nou!

Maandag zijn we nog weer bezig geweest voor ons visum. Wat een hel was dit. Je werd van het ene gebouw naar het andere gestuurd, van die balie weer naar de andere balie in het andere gebouw. Maar we hebben de stempels die we nodig zijn. Nog 1 stempel verwijderd van ons uitreisvisum. Daarna kunnen we terug naar huis. Hierna hebben we lekker met Joke en Hilde in het Krasnapolsky aan het zwembad gelegen. Heerlijk liggen chillen met een gigantisch Parbo biri in de hand. Hilde ging namelijk bestellen en de barmedewerker vroeg een kleine of een grote, waarop Hilde antwoordde ‘doe maar een grote' met gevolg dat ik met een liter bier opgescheept zat!

Donderdag zijn Joke en Hilde een dag mee geweest naar Libi Makandra. Al met het uniform aan, stapten onze docenten uit de taxi. Ik heb Hilde mee op sleeptouw genomen, en Willemijn is met Joke op pad geweest. Samen hebben we allebei 1 complexe zorgvrager gewassen. Doordat onze docenten mee zijn geweest op stage, hebben ze een goed beeld gekregen van de manier van werken, materialen die aanwezig zijn, en die vooral NIET aanwezig zijn. Onze eindevaluatie was ook op deze dag gepland. We hebben allebei onze stage met vlag en wimpel gehaald en alles is afgetekend. Heerlijk idee om het zo af te sluiten. Na stage zijn Joke en Hilde mee gegaan naar ons huis. Hier hebben we heerlijke pasta uit de oven gegeten en hebben we foto's bekeken. En weer was het ontzettend gezellig!

Vrijdag waren wel lekker vrij. We hebben Hilde en Joke opgehaald en zijn lekker richting White beach gereden. Heerlijk liggen bakken, en geklets over van alles en nog wat. Omdat onze docenten de dag er na weer vertrokken zijn we heerlijk met ze uiteten gegaan. En wat hebben we het gezellig gehad. We hebben gegierd van het lachen om van alles en nog wat! Ik kan zeggen dat ik een donders leuke week met ze heb gehad! Volgende week nog 3 late diensten op de SEH en dan zit het er op! Nu schiet de tijd mooi op! Vandaar de titel!

Groetjes Bart

P.S. Ruud super veel succes en plezier in Zweden en maak er een onvergetelijke tijd van! Tot skype!

Kerst en oud en nieuw update

Lieve lezers, Lelydorp 28 graden

Alle feestdagen zijn weer achter de rug. Allereerst ontzettend bedankt voor de geweldige foto's van het bar'nfeest. Hermien bedankt hier voor. Het is heel bijzonder om vanaf deze afstand wat mee te krijgen van het feest in het prachtige Schoonebeek. Thanks!

Ik ben eigenlijk wel blij dat de feestdagen voorbij zijn. Ik heb me enorm vermaakt tijdens de feestdagen maar het is toch wel raar om dan niet bij je familie te zijn. Kerstavond hebben we eerst heerlijk met gegeten. Daarna hadden gingen we cadeautjes uitpakken. Linda, Willemijn en ik hadden voor elkaar cadeautjes gekocht en deze onder kerstboom gelegd. Ik heb een heel leuk boek gekregen van Suriname, een superman boxershort en een rozenkrans. De avond was zeer geslaagd. De airco stond op 16 graden (om toch en beetje koud te krijgen) en daarna hebben we 2 films gekeken. Natuurlijk Home alone 2 in NYC en we hebben the Santa claus super Noël gekeken. Beide films hebben ons toch het kerstgevoel gegeven. 1^e kerstdag hebben we lekker ontbeten, lekker met afbakbroodjes, croissants, eieren en jus orange. Daarna hebben we Linda naar het vliegveld gebracht, zij ging toen weer vertrekken richting het koude Nederland. 2^e kerstdag zijn we bij een stel meiden geweest in Paramaribo. Wij verzorgden het drinken en zij het eten. We hebben een heerlijke pasta uit de oven gegeten met een koolsalade. Als toetje hadden we zelf gemaakt kerstcake (rood en groen gekleurd) met 3 soorten ijs.

De avond na kerst hadden we nachtdienst. Wij hadden hier nog nooit nachtdienst gedraaid en wilde wel eens weten hoe dit ging. De dienst begint om half 10. Eerst is de overdracht van de late dienst naar de nachtdienst en dan om 10 uur geef je 2 bewoners nog sondevoeding. Om 11 uur loop je de eerste ronde. Je kijkt of iedereen goed in bed ligt en of mensen evt. nog verdroogd moeten worden. Om 3 uur is de volgende ronde en doe je precies hetzelfde. In de tussentijd moet je jezelf een beetje vermaken. Ik heb me vermaakt met een potje skipbo samen met zuster Carmen. Om 5 uur worden de eerste mensen hier al gewassen. Sommige mensen zijn dit gewend en willen dit graag. Ik moest er persoonlijk niet aan denken dat je om 5 uur al gewassen wordt en midden in de nacht ook nog wakker gemaakt wordt om naar de wc te gaan. De nachten zijn me niet tegen gevallen ondanks ik na de eerste nacht slecht had geslapen.

Met oud en nieuw zijn we in Paramaribo geweest. Wat bijzonder is dit. In de Domineestraat wordt een pangara (Chinese duizendklappers) afgestoken. Het is altijd weer een strijd welke winkelier de grootste pangara heeft. Verder is het een drukste van jewelste in de stad. Alles is afgeladen vol, overal kun je drinken en eten halen. Uit elke hoek van de straat schreeuwt harde muziek uit de boemboxen. En de Surinamers maken er een groot feest van. Overal waar je op kunt dansen wordt op gedanst. Balkons, pick-ups, hijskranen, partybussen en vrachtwagens. Het trekt als 1 grote stoet door de straten. Ik kreeg een beetje het gevoel van carnaval. Maar dan wel de Zuid-Amerikaanse versie. Daarna zijn we naar 't Vat gegaan. Een kroeg iets buiten het centrum waar ontzettend veel pangaras aangestoken worden (zie foto's). Bij de meiden thuis hebben we het Nederlandse Nieuwjaar ingeluid, met champagne en vuurwerk. Toen kreeg iedereen het eigenlijk even moeilijk. Maar gelukkig zijn we daar allemaal snel doorheen gekomen en zijn we naar Zus&zo gegaan om daar het Surinaamse oud en nieuw te vieren. Om 12 uur ging dan ook hier het vuurwerk de lucht in en knalde de volgende kurken van de champagne flessen. De muziek viel tegen, want de DJ draaide alleen zijn eigen muziekstijl. Maar we hebben er zelf een mooi feestje van gemaakt.

Vanaf maandag hebben we late diensten gedraaid. Maar gister was toch wel het toppunt. Willemijn was uitgereden met de ambulance voor een CVA (hersenbloeding). Toen kwam er een melding dat er mensen onderweg waren naar de SEH omdat ze waren gestoken door Braziliaanse bijen. Dit gif van deze bijen kan dodelijk zijn, zolang de angel van de bij nog in de huid zit. Dus direct aan het werk gezet met een pincet om de angels te verwijderen, tegengif injecteren en meten van vitale functies. Toen dit allemaal achter de rug was, mocht ik mee uitrijden met de ambulance. De melding was: bewusteloze vrouw in huis, mogelijk reanimatie. Aangekomen in huis bleek het niet om een reanimatie (gelukkig) te gaan, maar om een diabeet met een bloedsuiker van 47.1! De normale waarden zijn ongeveer tussen de 4 en de 8. In snel overleg met de arts, mevrouw direct vervoerd naar het AZP (academisch ziekenhuis Paramaribo). Hier was de bloedsuiker iets gedaald tot 36.7 maar nog steeds veel te hoog. Met een hele ervaring rijker ben ik gister bek af naar huis terug gekeerd! Nog 1 late dienst en dan zit de werkweek er weer op!

Allemaal proost op 2011!

Groeten,

Bart

Wan boeng njoe yari

Allemaal gelukkig nieuwjaar! Maak er komend jaar weer een top jaar van en geniet van elk moment die je pakken kan!

Liefs Bart

P.s. er komt snel weer een nieuwe update!

Een kerstgroet uit Switi Sranan

Beste lezers, Lelydorp 30C

Nadat ik Pap en mam uitgezwaaid had zou alles weer gestart worden. Ik zou weer fris beginnen met stage en Linda kwam natuurlijk op bezoek. Helaas heb ik die dinsdag erna toch het bericht gekregen dat tante Hennie is overleden. Dit was natuurlijk een moeilijk bericht ondanks dat we het wel aan hadden zien komen. Het enige wat je dan wil is thuis zijn, maar ik realiseerde me dat dit gewoon echt niet mogelijk was. Maar gelukkig hoef je voor steun niet thuis te zijn. Via mails, berichtjes en skype ben ik enorm gesteund. Bedankt hiervoor!

Vorige week maandag, dinsdag en woensdag is Linda mee geweest op Libi Makandra. Ze vond het allemaal erg bijzonder. Vooral omdat het roeien is met de riemen die je hebt. Maar al met al heeft ze er wel van genoten. Donderdag hebben we een auto gehuurd en hebben we verschillende plantages bezocht. Ondanks dat het soms enorm hard regende hebben we veel kunnen zien.

Vrijdag is onze collega Carmen samen met haar 2 kinderen op bezoek geweest om pannenkoeken te komen eten. Willemijn die had een enorme stapel met pannenkoeken gemaakt en het feest kon beginnen. De kinderen van Carmen vroegen, moeten we zo eten? Ze bedoelden met mes en vork. Wij zijn dat natuurlijk gewend, maar in de Hindoestaanse/Javaanse cultuur zijn ze dit helemaal niet gewend. Je had de kinderen moeten zien stunten met het bestek, alleen dat al was al een geweldig gezicht. De pannenkoeken hadden heerlijk gesmaakt en Carmen heeft er enorm van genoten. Nadat we samen spelletjes hebben gespeeld heb ik heerlijk mijn bedje opgezocht.

Afgelopen maandagmiddag hebben we onze 3^e tussenevaluatie gehad. Het gesprek verliep prima. Stan en Mario zijn eerst aan het woord geweest en hebben eerst hun zegje gedaan. De woorden die uitgesproken werden door hun beiden waren positief. Natuurlijk waren er enkele punten waar ik nog wat aandacht aan kon besteden, maar hallo, ik ben een stagiaire, nog geen volleerd verpleegkundige! Maandagavond was hebben een kerstdiner gehad op stage. Samen met bewoners, familie en personeel hebben we kerstviering gehad. Zo en toen kwam er een vrouw aan het woord die de kerstboodschap eens even flink duidelijk maakte. Nou ik kom weinig in de kerk, maar dit was toch wel heel anders dan dat ik gezien heb. Wat een stevige preek was dit. En ook de mensen in de zaal riepen 'God leeft' 'God leeft' en begonnen te klappen. Net of ze zichzelf ervan moesten overtuigen dat hij echt bestaat. Of hij bestaat laten we in het midden maar het was toch wel totaal anders dan dat ik gewend was.

Natuurlijk komt hier de kerst er ook aan. Hoe vreemd dan ook, dat gaat gewoon door. Samen met Linda hebben we kerstcadeautjes gekocht voor onder de kerstboom. Waarschijnlijk gaat kerst een bijzondere belevenis worden omdat we dit natuurlijk nog nooit eerder hebben mee gemaakt. Voor mij is kerst altijd ontzettend belangrijk om lekker bij elkaar te zijn, maar dit jaar zal het even anders gaan worden. Ik ben dit jaar niet thuis, maar gelukkig hebben we genoeg afleiding om de feestdagen door te komen.

Gister ben ik met Linda op pad geweest. Ik wilde Linda de natuur van Suriname laten zien. Om 8 uur hebben we de auto opgehaald en zijn we op weg gegaan naar de Brownsberg. De weg was onder aan de Brownsberg prima te doen, maar hoe verder we de berg op kwamen, lastiger het werd. Ik zei nog tegen Linda; als ik dit geweten had, was ik nooit de berg op gegaan! We gingen door steeds groter worden de plassen, en op een gegeven moment begon de auto te glijden. Dit was echt doodeng. Maar de reis werd direct weer vergeten toen we daar stonden. Wat een uitzicht, adembenemend. Ook zijn we naar de Leo waterval geweest. Een trip van ongeveer 40 minuten van boven naar beneden. Maar het was de moeite waard. Een relatief kleine waterval met ontzettend koud water. Heerlijk zijn we afgekoeld onder deze waterval en hebben genoten van de natuur om ons heen.

Natuurlijk zijn we ook nog heel sociaal bezig geweest. Op de terugweg naar beneden kwamen we een groep mensen tegen, waarvan de auto stuk was. En de vraag was of iemand met ons mee naar beneden mocht rijden om een nieuwe accu te gaan kopen. Ja, tuurlijk mag dat! Vervolgens onderaan de berg werd de vraag gesteld of we toevallig ook richting Paramaribo gingen. En ja ook dat gingen we. Voordat we het wisten hadden we 4 mensen op de achterbank en gingen we onderweg naar Paramaribo. Ze waren ons ontzettend dankbaar toen we ze af hadden gezet bij de woning van een familielid. Zo maak je nog eens wat mee met een tripje Brownsberg.

Vandaag hebben Linda en ik een stadswandeling gemaakt. Ze moest natuurlijk wel de high-lights van Paramaribo gezien hebben. Via de moskee en synagoge, langs de kathedraal, door de palmentuin zijn we lekker gaan chillen aan de surinamerivier op een bankje in de schaduw. Wat heerlijk was dit. Eigenlijk is het allemaal heerlijk hier en geniet ik nog met volle teugen. Maar ondanks dat werk ik er toch echt wel weer naar toe om lekker naar huis te gaan.

Iedereen een fijne kerst en een gelukkig 2011!

Groeten Bart

Een heerlijke vakantie met Pap en Mam!

Hallo Mensen, Lelydorp 32C

Vorige week dinsdag was het dan eindelijk zover. Pap en Mam zouden aankomen in Suriname. Nou het was een heerlijk weerzien. Ze eindelijk na ruim 2 maand weer vast te kunnen pakken en weer eens lekker te knuffelen. Pa en ma waren lekker winters gekleed, ze kwamen al vrij snel tot de conclusie dat winterkleding hier absoluut niet nodig is. De eerste avond samen hebben we heerlijk bijgeklets en geborreld bij de bungalow op Sweet Djaarie. De woensdag zijn we naar Libi Makandra gegaan, mijn stageadres. Ook in de wereld van de gezondheidszorg is het hier roeien met de riemen die je hebt. Pap en mam kregen duidelijk de indruk dat er goede zorg werd gegeven ondanks de beperkte middelen. Daarna zijn we Paramaribo in gegaan. We hebben de centrale markt bezocht en wat toeristische high lights van Paramaribo. Denk hierbij aan de moskee, synagoge, onafhankelijkheidsplein, presidentieel paleis en natuurlijk de wel bekende waterkant. De indruk van pap en mam was: mooie, indrukwekkende, warme, maar vieze stinkende stad, waar het verkeer een chaos is.

Afgelopen donderdag hebben we een rustdag ingepland. Toen lagen we heerlijk met een graad of 35 te bakken in de zon en te genieten van het verkoelende water van het zwembad. 's Avonds zijn wij (pap, mam, Willemijn en ik) naar de stad gegaan voor een hapje eten. De busrit naar de stad toe, was voor pap en mam een ware belevenis. De chauffeurs hebben lak aan verkeersregels en doen er alles aan om zoveel mogelijk passagiers op te pikken, zodat ze niet bij de concurrent in de bus stappen. Toeteren, zwaaien en roepen om de mensen maar in de bus te krijgen.

Voor vrijdag en zaterdag had ik een auto geregeld. Een witte 4WD van het merk Honda was aan ons toegekend door het verhuur bedrijf. We hadden de bestemming Brownsberg op het programma staan. Voor mij was het wel even wennen aan het verkeer. Het gaat allemaal door elkaar heen, links rijden en ik moest even wennen aan een automaat. Maar dit ging naar eigen zeggen prima. Via de het dorpje Brokopondo, het meer en de stuwdam zijn we aangekomen aan de voet van de Brownsberg, hier werd de weg steeds slechter en slechter. De rit naar de top was een ware belevenis. Van gigantische gaten in de weg, tot dikke plassen vervolgde we onze weg naar de top. Op de top van de berg kwamen we in een oase van rust terecht. Het geluid van vogels, apen en trompetvogels was het enige wat we hoorden, verder was het alleen maar het geluid van stilte. Met een geweldig uitzicht over het Brokopondomeer. Op de terugweg zijn we via Berg en Dal naar klaaskreek gereden. Een heerlijk strand, waar we hebben gezwommen in de Surinamrivier. Ons bezoek werd wreed verstoord door een tropische regen en onweersbui.

Voor zaterdags stond een dagje district Commewijne gepland. Eerst zijn we naar het oude fort nieuw Amsterdam gereden en daarna via Marienburg en Alkmaar naar de boot om naar de plantage ' Frederiksdorp' te gaan. Met een traditionele korjaal zijn we de Commewijnerivier overgestoken. Plantage Frederiksdorp is een mooie gerestaureerde plantage die zeker de moeite waard was. Op de witte 4WD was maar weinig wits meer te bekennen.

Afgelopen zondag zijn we tegen 11 uur naar de stad gegaan om naar fort Zeelandia te gaan. We hebben hier rond gelopen in een indrukwekkend fort. In dit fort hebben de december moorden plaats gevonden. Toen zij we via de palmentuin naar de kathedraal gelopen. Helaas was deze alweer gesloten. Daarna hebben zijn we verder rond gaan slenteren door de stad. 's Avonds hebben we een hapje bij Jennie gegeten.

Maandag stond onze trip gepland naar het 'Anaula nature resort' in het binnenland van Suriname. Met de bus zijn we richting Atjoni gereden, waar we direct kennis maakten met onze gids Kordy. Hier zijn we in een korjaal gestapt die ons verder de jungle in ging brengen. Via een adembenemende tocht door de jungle zijn na drie kwartier aangekomen op het resort. Een geweldig resort waar het een en al rust was. Wij kregen 2 cabana's (huisje) toegewezen. Een goed verzorgd huisje met een hemelbed, klamboe, een badkamer met koud stromend water en stroom van 18:30 tot 23 uur. Daarna zijn we gaan suleren (nieuw werkwoord voor liggen in een sula ,stroomversnelling). De maaltijden waren goed verzorgd in een lopend buffet vorm. 's Avonds stond er een kaaimannentocht gepland. Dit werd even verstoord door een tropische regenbui, maar later zijn we toch de boot ingestapt om opzoek te gaan naar de brilkaaiman. Helaas hebben we de kaaiman niet van dichtbij kunnen spotten. De volgende ochtend na het ontbijt kwamen de apen om de hoek kijken. De apen waren al zo gewend aan de mensen dat ze rustig bleven zitten en zich lieten fotograferen. Af en toe werd er een banaan aangeboden en dan waren ze weer even tevreden. In de ochtend zijn we naar een saramacaans dorp gegaan. Eerst zijn bij de medische post geweest en daarna zijn we door het dorp Tjaikondre gelopen. Hier heeft Kordy ons de levensstijl van de saramacaners laten zien. Daarna zijn we naar het aanliggende dorp Nieuw aurora gelopen, hier hebben we de kerk gezien en hebben we de school bezocht. De middag was vrij te besteden. Toen hebben we gebruik gemaakt van het zwembad en lekker in de zon gelegen. 's Avonds na het diner kwam er een dansgroep een optreden verzorgen. Een leuke groep, met leuke muziek en mooie dansstijlen en genoten we van het parboreren (nieuw werkwoord voor parbo bier drinken) In de volgende ochtend kon je nog een kostgrondje (moestuin) bezoeken. Pap en mam zijn hier nog mee naar toe geweest, maar ik heb even lekker tijd voor mijzelf genomen en ben gaan hangmateren (nieuw werkwoord voor in de hangmat hangen). Hierna hebben we onze spullen gepakt, zijn gaan lunchen en zijn terug naar Lelydorp gegaan.

Gisteravond was dan al onze laatste avond. Jeetje, wat is het snel gegaan allemaal. We hebben er alle drie zo naar uitgekeken, en nu is het alweer voorbij. Pap en mam hadden niet verwacht dat Suriname ook een vakantieland kan zijn. We hebben alle drie enorm genoten van de 10 dagen samen. Straks ga ik pap en mam naar het vliegveld brengen en zien we elkaar pas terug op 4 februari. Ondanks dat het nog 2 maand is, zal het enorm snel gaan. Morgen komt een klasgenoot aan op het vliegveld. Linda zal voor 2 weken bij ons blijven logeren, hier zal ik ook enorm van genieten. Afgelopen dinsdag kreeg ik van Willemijn een sms dat mijn 2 docenten (Joke en Hilde) toch naar Suriname mogen afreizen. Ook hier kijk ik erg naar uit.

Allemaal de groetjes van ons!

Herman, Janny en Bart

Weer een mooie week!

Hallo lezers, Lelydorp 31C

Afgelopen maandag was toch wel een rare dag. Ik was alleen op stage, Willemijn was er niet i.v.m. een vervelend bericht vanuit Nederland. Mario vertelde dat ik hij om 9 uur weg ging, en degenen die normaal zorgco is was er niet. Dus ik stond er helemaal alleen voor. Gelukkig ging het heel goed, en had ik goede Evv'er (eerst verantwoordelijke verzorgende) bij me. Maar tegen een uurtje of 2 brak de hel los in huis 6. Twee bewoners kregen allebei ineens epileptische insulten. Infuus werd geprikt, medicatie werd gegeven in de hoop dat het beter zou worden. Niet dus, tegen half 4 nog samen met zuster Obergh naar het ziekenhuis gescheurd om daar de 1 patiënt af te leveren op de spoedeisendehulp. Pff, wat een dag zeg. Afgelopen week hebben we maar 3 dagen stage gehad, omdat het donderdag Onafhankelijkheidsdag was. Wat een groot feest is dit. Heel Suriname was naar Paramaribo gekomen om feest te vieren. Bouterse heeft er een miljoen euro tegen aangegooid om de stad schoon te krijgen. Ik zei nog tegen Angelie, heb jij er wat van gezien? Nog steeds een grote tering zooi. En wat een drank en eten, echt verschrikkelijk! Wat wel heel mooi was dat die Surinamers allemaal zo mooi gekleed zijn. Mooi kleurige pakjes en de ene had nog een grotere hoed op dan de andere.

Afgelopen vrijdag zijn Angelie en Nasria vertrokken richting de kou. Wat een overgang moet dat voor ze zijn. Maar in mijn geval had het ook 1 voordeel. Ik kon verhuizen, weg uit mijn hok en eindelijk naar een fatsoenlijke woning. Vanaf toen is het samenwonen echt begonnen. Meteen als een degelijk stel aan het werk, Willemijn stond achter het fornuis en ik stond de was te doen. We moesten er zelf best wel om lachen. Maar het afscheid was toch wel heel raar. Je hebt 2 maand met elkaar geleefd, en dan neem je ineens afscheid. Maar we hebben echt een geweldige tijd gehad met hun. En de reünie wordt gepland. Gisteravond hebben we 4 eters op bezoek gehad. 4 dames die we hebben leren kennen tijdens het stappen, en waar we contact mee hebben gehouden. Was erg gezellig. Ze hebben ons uitgenodigd om 2^e kerstdag bij hun te komen, dus dat is erg gezellig. En ook oud en nieuw gaan we met hun vieren.

En het aftellen is nu echt begonnen. Nog even en dan ga ik mijn paps en mams weer lekker in de armen sluiten. O wat kijk ik hier naar uit. Heerlijk lekker 10 dagen met hun zijn, en lekker op pad om dingen te gaan bekijken. Dus ik kan niet wachten tot het dinsdag is en ik ze weer lekker vast kan pakken. Nou pap en mams, alvast en goede reis en tot op Zanderij!

De groetjes maar weer!

Liefsss