Beste lezers, Lelydorp 30C

Nadat ik Pap en mam uitgezwaaid had zou alles weer gestart worden. Ik zou weer fris beginnen met stage en Linda kwam natuurlijk op bezoek. Helaas heb ik die dinsdag erna toch het bericht gekregen dat tante Hennie is overleden. Dit was natuurlijk een moeilijk bericht ondanks dat we het wel aan hadden zien komen. Het enige wat je dan wil is thuis zijn, maar ik realiseerde me dat dit gewoon echt niet mogelijk was. Maar gelukkig hoef je voor steun niet thuis te zijn. Via mails, berichtjes en skype ben ik enorm gesteund. Bedankt hiervoor!

Vorige week maandag, dinsdag en woensdag is Linda mee geweest op Libi Makandra. Ze vond het allemaal erg bijzonder. Vooral omdat het roeien is met de riemen die je hebt. Maar al met al heeft ze er wel van genoten. Donderdag hebben we een auto gehuurd en hebben we verschillende plantages bezocht. Ondanks dat het soms enorm hard regende hebben we veel kunnen zien.

Vrijdag is onze collega Carmen samen met haar 2 kinderen op bezoek geweest om pannenkoeken te komen eten. Willemijn die had een enorme stapel met pannenkoeken gemaakt en het feest kon beginnen. De kinderen van Carmen vroegen, moeten we zo eten? Ze bedoelden met mes en vork. Wij zijn dat natuurlijk gewend, maar in de Hindoestaanse/Javaanse cultuur zijn ze dit helemaal niet gewend. Je had de kinderen moeten zien stunten met het bestek, alleen dat al was al een geweldig gezicht. De pannenkoeken hadden heerlijk gesmaakt en Carmen heeft er enorm van genoten. Nadat we samen spelletjes hebben gespeeld heb ik heerlijk mijn bedje opgezocht.

Afgelopen maandagmiddag hebben we onze 3^e tussenevaluatie gehad. Het gesprek verliep prima. Stan en Mario zijn eerst aan het woord geweest en hebben eerst hun zegje gedaan. De woorden die uitgesproken werden door hun beiden waren positief. Natuurlijk waren er enkele punten waar ik nog wat aandacht aan kon besteden, maar hallo, ik ben een stagiaire, nog geen volleerd verpleegkundige! Maandagavond was hebben een kerstdiner gehad op stage. Samen met bewoners, familie en personeel hebben we kerstviering gehad. Zo en toen kwam er een vrouw aan het woord die de kerstboodschap eens even flink duidelijk maakte. Nou ik kom weinig in de kerk, maar dit was toch wel heel anders dan dat ik gezien heb. Wat een stevige preek was dit. En ook de mensen in de zaal riepen 'God leeft' 'God leeft' en begonnen te klappen. Net of ze zichzelf ervan moesten overtuigen dat hij echt bestaat. Of hij bestaat laten we in het midden maar het was toch wel totaal anders dan dat ik gewend was.

Natuurlijk komt hier de kerst er ook aan. Hoe vreemd dan ook, dat gaat gewoon door. Samen met Linda hebben we kerstcadeautjes gekocht voor onder de kerstboom. Waarschijnlijk gaat kerst een bijzondere belevenis worden omdat we dit natuurlijk nog nooit eerder hebben mee gemaakt. Voor mij is kerst altijd ontzettend belangrijk om lekker bij elkaar te zijn, maar dit jaar zal het even anders gaan worden. Ik ben dit jaar niet thuis, maar gelukkig hebben we genoeg afleiding om de feestdagen door te komen.

Gister ben ik met Linda op pad geweest. Ik wilde Linda de natuur van Suriname laten zien. Om 8 uur hebben we de auto opgehaald en zijn we op weg gegaan naar de Brownsberg. De weg was onder aan de Brownsberg prima te doen, maar hoe verder we de berg op kwamen, lastiger het werd. Ik zei nog tegen Linda; als ik dit geweten had, was ik nooit de berg op gegaan! We gingen door steeds groter worden de plassen, en op een gegeven moment begon de auto te glijden. Dit was echt doodeng. Maar de reis werd direct weer vergeten toen we daar stonden. Wat een uitzicht, adembenemend. Ook zijn we naar de Leo waterval geweest. Een trip van ongeveer 40 minuten van boven naar beneden. Maar het was de moeite waard. Een relatief kleine waterval met ontzettend koud water. Heerlijk zijn we afgekoeld onder deze waterval en hebben genoten van de natuur om ons heen.

Natuurlijk zijn we ook nog heel sociaal bezig geweest. Op de terugweg naar beneden kwamen we een groep mensen tegen, waarvan de auto stuk was. En de vraag was of iemand met ons mee naar beneden mocht rijden om een nieuwe accu te gaan kopen. Ja, tuurlijk mag dat! Vervolgens onderaan de berg werd de vraag gesteld of we toevallig ook richting Paramaribo gingen. En ja ook dat gingen we. Voordat we het wisten hadden we 4 mensen op de achterbank en gingen we onderweg naar Paramaribo. Ze waren ons ontzettend dankbaar toen we ze af hadden gezet bij de woning van een familielid. Zo maak je nog eens wat mee met een tripje Brownsberg.

Vandaag hebben Linda en ik een stadswandeling gemaakt. Ze moest natuurlijk wel de high-lights van Paramaribo gezien hebben. Via de moskee en synagoge, langs de kathedraal, door de palmentuin zijn we lekker gaan chillen aan de surinamerivier op een bankje in de schaduw. Wat heerlijk was dit. Eigenlijk is het allemaal heerlijk hier en geniet ik nog met volle teugen. Maar ondanks dat werk ik er toch echt wel weer naar toe om lekker naar huis te gaan.

Iedereen een fijne kerst en een gelukkig 2011!

Groeten Bart