Beste lezers, Lelydorp 31 graden

Mijn verhaal begint bij een avondje Paramaribo. 's Avonds hadden we met Susanne, Jennifer, Isabella en Madelon afgesproken bij Zus&Zo. Hier hebben we heerlijk gegeten en Isabella en Madelon hebben genoten van hun laatste avond in Suriname. Daarna zijn we op stap geweest in ZsaZsaZsu.

Die zondag daarop zijn we naar het vliegveld gereden. We hebben hun uitgezwaaid. Zij vertrokken weer naar Nederland, nadat we een super leuke tijd met ze hebben gehad. Toen we terug kwamen bij de auto moest Susanne nog even de koelvloeistof bijvullen. Susanne startte de auto, gooide de portier dicht en opeens sprongen de sloten op automatische deurvergrendeling. Met het gevolg dat de sleutel in het contact zat, en wij ons zelf dus buiten gesloten hadden. Erg balen! Maar gelukkig kwam er een aardige Surinamer ons helpen om het portier weer open te krijgen. Met een stuk ijzer en een stukje ijzerdraad is het dan uiteindelijk gelukt om de portier open te krijgen. Wat waren wij blij! Eindelijk konden we op weg richting Lelydorp waar Willemijn heerlijke lasagne ging maken voor ons vieren.

Vorige week ben ik samen met Br. Main uitgereden met de ambulance. De melding was een aanrijding met 2 gewonden. In je hoofd spookt dan al van alles rond van wat je gaat aantreffen. Aangekomen bij de plek, was het een grote chaos met allemaal mensen. Het bleek dat er 8 slachtoffers waren. Snel de nekkraag en plank gepakt om mensen te fixeren op een wervelplank. Het belangrijkste is dan, dat mensen met mogelijke breuken in de wervels vast worden gelegd op een plank en niet meer kunnen bewegen om eventuele schade te voorkomen. Overal lagen tassen, dozen en overal waren mensen die alleen maar in de weg lopen. Gelukkig konden deze mensen ons wel helpen, want de wervelplank moest uit een droge kreek getild worden. Een normale ambulance is voor 1 persoon die liggend vervoerd moet worden, maar in Suriname niet. Een stoel werd achterover gelegd, en daar kon nog een patiënt liggend op vervoerd worden. Ondertussen met zwaailicht en sirene naar Paramaribo gejaagd om ze af te leveren op de SEH in het ziekenhuis. Wel heftig, maar toch ook wel erg cool. Dat je niet weet wat je te wachten staat, en die hectiek en adrenaline. Wat door mee heen schoot, dit is echt iets voor mij! Dus wie weet!

Zaterdag hebben we onze docenten opgehaald. Joke en Hilde waren helemaal perplex dat wij een auto gehuurd hadden en dat wij hun op kwamen halen. Ze zaten als drukke tieners achter in de auto, en ze konden niet geloven dat ze in Suriname waren. Zij zijn hier voor een werkvakantie. Eerst hebben we ze Libi Makandra laten zien en daarna zijn we doorgereden naar ons huis. We kwamen op het idee om samen een hapje te eten. We hebben heerlijk bijgeklets over van alles en nog wat en vooral heel veel gelachen.

Afgelopen zondag zijn we samen Joke en Hilde de stad in getrokken. We hebben ze het mooie Paramaribo laten zien. Na een heerlijke lunch bij Zus&Zo zijn wevertrokken richting Leonsberg. Hier lag een boot op ons te wachten die ons de rivier op ging brengen om naar dolfijnen te spotten. En deze dolfijnen hebben we gezien. We waren nog maar net onderweg en de eerste dolfijnen melden zich al rond onze boot. Wat een geweldige beesten zijn dit! Echt zo bijzonder! We waren gewoon alle vier overdonderd van het beeld dat we dolfijnen hadden gezien, wanneer zie je deze nou!

Maandag zijn we nog weer bezig geweest voor ons visum. Wat een hel was dit. Je werd van het ene gebouw naar het andere gestuurd, van die balie weer naar de andere balie in het andere gebouw. Maar we hebben de stempels die we nodig zijn. Nog 1 stempel verwijderd van ons uitreisvisum. Daarna kunnen we terug naar huis. Hierna hebben we lekker met Joke en Hilde in het Krasnapolsky aan het zwembad gelegen. Heerlijk liggen chillen met een gigantisch Parbo biri in de hand. Hilde ging namelijk bestellen en de barmedewerker vroeg een kleine of een grote, waarop Hilde antwoordde ‘doe maar een grote' met gevolg dat ik met een liter bier opgescheept zat!

Donderdag zijn Joke en Hilde een dag mee geweest naar Libi Makandra. Al met het uniform aan, stapten onze docenten uit de taxi. Ik heb Hilde mee op sleeptouw genomen, en Willemijn is met Joke op pad geweest. Samen hebben we allebei 1 complexe zorgvrager gewassen. Doordat onze docenten mee zijn geweest op stage, hebben ze een goed beeld gekregen van de manier van werken, materialen die aanwezig zijn, en die vooral NIET aanwezig zijn. Onze eindevaluatie was ook op deze dag gepland. We hebben allebei onze stage met vlag en wimpel gehaald en alles is afgetekend. Heerlijk idee om het zo af te sluiten. Na stage zijn Joke en Hilde mee gegaan naar ons huis. Hier hebben we heerlijke pasta uit de oven gegeten en hebben we foto's bekeken. En weer was het ontzettend gezellig!

Vrijdag waren wel lekker vrij. We hebben Hilde en Joke opgehaald en zijn lekker richting White beach gereden. Heerlijk liggen bakken, en geklets over van alles en nog wat. Omdat onze docenten de dag er na weer vertrokken zijn we heerlijk met ze uiteten gegaan. En wat hebben we het gezellig gehad. We hebben gegierd van het lachen om van alles en nog wat! Ik kan zeggen dat ik een donders leuke week met ze heb gehad! Volgende week nog 3 late diensten op de SEH en dan zit het er op! Nu schiet de tijd mooi op! Vandaar de titel!

Groetjes Bart

P.S. Ruud super veel succes en plezier in Zweden en maak er een onvergetelijke tijd van! Tot skype!