Hallo Mensen, Lelydorp 32C

Vorige week dinsdag was het dan eindelijk zover. Pap en Mam zouden aankomen in Suriname. Nou het was een heerlijk weerzien. Ze eindelijk na ruim 2 maand weer vast te kunnen pakken en weer eens lekker te knuffelen. Pa en ma waren lekker winters gekleed, ze kwamen al vrij snel tot de conclusie dat winterkleding hier absoluut niet nodig is. De eerste avond samen hebben we heerlijk bijgeklets en geborreld bij de bungalow op Sweet Djaarie. De woensdag zijn we naar Libi Makandra gegaan, mijn stageadres. Ook in de wereld van de gezondheidszorg is het hier roeien met de riemen die je hebt. Pap en mam kregen duidelijk de indruk dat er goede zorg werd gegeven ondanks de beperkte middelen. Daarna zijn we Paramaribo in gegaan. We hebben de centrale markt bezocht en wat toeristische high lights van Paramaribo. Denk hierbij aan de moskee, synagoge, onafhankelijkheidsplein, presidentieel paleis en natuurlijk de wel bekende waterkant. De indruk van pap en mam was: mooie, indrukwekkende, warme, maar vieze stinkende stad, waar het verkeer een chaos is.

Afgelopen donderdag hebben we een rustdag ingepland. Toen lagen we heerlijk met een graad of 35 te bakken in de zon en te genieten van het verkoelende water van het zwembad. 's Avonds zijn wij (pap, mam, Willemijn en ik) naar de stad gegaan voor een hapje eten. De busrit naar de stad toe, was voor pap en mam een ware belevenis. De chauffeurs hebben lak aan verkeersregels en doen er alles aan om zoveel mogelijk passagiers op te pikken, zodat ze niet bij de concurrent in de bus stappen. Toeteren, zwaaien en roepen om de mensen maar in de bus te krijgen.

Voor vrijdag en zaterdag had ik een auto geregeld. Een witte 4WD van het merk Honda was aan ons toegekend door het verhuur bedrijf. We hadden de bestemming Brownsberg op het programma staan. Voor mij was het wel even wennen aan het verkeer. Het gaat allemaal door elkaar heen, links rijden en ik moest even wennen aan een automaat. Maar dit ging naar eigen zeggen prima. Via de het dorpje Brokopondo, het meer en de stuwdam zijn we aangekomen aan de voet van de Brownsberg, hier werd de weg steeds slechter en slechter. De rit naar de top was een ware belevenis. Van gigantische gaten in de weg, tot dikke plassen vervolgde we onze weg naar de top. Op de top van de berg kwamen we in een oase van rust terecht. Het geluid van vogels, apen en trompetvogels was het enige wat we hoorden, verder was het alleen maar het geluid van stilte. Met een geweldig uitzicht over het Brokopondomeer. Op de terugweg zijn we via Berg en Dal naar klaaskreek gereden. Een heerlijk strand, waar we hebben gezwommen in de Surinamrivier. Ons bezoek werd wreed verstoord door een tropische regen en onweersbui.

Voor zaterdags stond een dagje district Commewijne gepland. Eerst zijn we naar het oude fort nieuw Amsterdam gereden en daarna via Marienburg en Alkmaar naar de boot om naar de plantage ' Frederiksdorp' te gaan. Met een traditionele korjaal zijn we de Commewijnerivier overgestoken. Plantage Frederiksdorp is een mooie gerestaureerde plantage die zeker de moeite waard was. Op de witte 4WD was maar weinig wits meer te bekennen.

Afgelopen zondag zijn we tegen 11 uur naar de stad gegaan om naar fort Zeelandia te gaan. We hebben hier rond gelopen in een indrukwekkend fort. In dit fort hebben de december moorden plaats gevonden. Toen zij we via de palmentuin naar de kathedraal gelopen. Helaas was deze alweer gesloten. Daarna hebben zijn we verder rond gaan slenteren door de stad. 's Avonds hebben we een hapje bij Jennie gegeten.

Maandag stond onze trip gepland naar het 'Anaula nature resort' in het binnenland van Suriname. Met de bus zijn we richting Atjoni gereden, waar we direct kennis maakten met onze gids Kordy. Hier zijn we in een korjaal gestapt die ons verder de jungle in ging brengen. Via een adembenemende tocht door de jungle zijn na drie kwartier aangekomen op het resort. Een geweldig resort waar het een en al rust was. Wij kregen 2 cabana's (huisje) toegewezen. Een goed verzorgd huisje met een hemelbed, klamboe, een badkamer met koud stromend water en stroom van 18:30 tot 23 uur. Daarna zijn we gaan suleren (nieuw werkwoord voor liggen in een sula ,stroomversnelling). De maaltijden waren goed verzorgd in een lopend buffet vorm. 's Avonds stond er een kaaimannentocht gepland. Dit werd even verstoord door een tropische regenbui, maar later zijn we toch de boot ingestapt om opzoek te gaan naar de brilkaaiman. Helaas hebben we de kaaiman niet van dichtbij kunnen spotten. De volgende ochtend na het ontbijt kwamen de apen om de hoek kijken. De apen waren al zo gewend aan de mensen dat ze rustig bleven zitten en zich lieten fotograferen. Af en toe werd er een banaan aangeboden en dan waren ze weer even tevreden. In de ochtend zijn we naar een saramacaans dorp gegaan. Eerst zijn bij de medische post geweest en daarna zijn we door het dorp Tjaikondre gelopen. Hier heeft Kordy ons de levensstijl van de saramacaners laten zien. Daarna zijn we naar het aanliggende dorp Nieuw aurora gelopen, hier hebben we de kerk gezien en hebben we de school bezocht. De middag was vrij te besteden. Toen hebben we gebruik gemaakt van het zwembad en lekker in de zon gelegen. 's Avonds na het diner kwam er een dansgroep een optreden verzorgen. Een leuke groep, met leuke muziek en mooie dansstijlen en genoten we van het parboreren (nieuw werkwoord voor parbo bier drinken) In de volgende ochtend kon je nog een kostgrondje (moestuin) bezoeken. Pap en mam zijn hier nog mee naar toe geweest, maar ik heb even lekker tijd voor mijzelf genomen en ben gaan hangmateren (nieuw werkwoord voor in de hangmat hangen). Hierna hebben we onze spullen gepakt, zijn gaan lunchen en zijn terug naar Lelydorp gegaan.

Gisteravond was dan al onze laatste avond. Jeetje, wat is het snel gegaan allemaal. We hebben er alle drie zo naar uitgekeken, en nu is het alweer voorbij. Pap en mam hadden niet verwacht dat Suriname ook een vakantieland kan zijn. We hebben alle drie enorm genoten van de 10 dagen samen. Straks ga ik pap en mam naar het vliegveld brengen en zien we elkaar pas terug op 4 februari. Ondanks dat het nog 2 maand is, zal het enorm snel gaan. Morgen komt een klasgenoot aan op het vliegveld. Linda zal voor 2 weken bij ons blijven logeren, hier zal ik ook enorm van genieten. Afgelopen dinsdag kreeg ik van Willemijn een sms dat mijn 2 docenten (Joke en Hilde) toch naar Suriname mogen afreizen. Ook hier kijk ik erg naar uit.

Allemaal de groetjes van ons!

Herman, Janny en Bart