Hallo kouwkleumers, Paramaribo 35Cº

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een verhaal heb geschreven. Ik had een tijdje dat ik niet wist waar ik over moest gaan schrijven. Maar nu heb ik weer info genoeg om een verhaal in elkaar te zetten.

Vorige week zondag had ik even een dipje. Dit kwam om Hielke-jan toen jarig was en ik hier in Suriname zit. Het was zo vreemd dat ik niet op een verjaardag van een familielid was. Dit had ik nog nooit gehad, maar nu weet ik hoe het voelt. Het had er ook mee te maken dat ik de nacht ervoor weinig had geslapen omdat waren wezen stappen in ZsaZsaZsu. Toen ik in bed lag kon ik echt niet in slaap komen. Ik heb 12 uur op de wekker nog gezien. Daarna ben ik gelukkig wel in slaap gevallen, want de volgende stagedag stond weer voor de deur. Stage was weer super. Ik heb weer veel geleerd en vooral gezien. Vorige week op stage was mijn laatste week dat ik samen met een collega sta in gedeeld in een woning. Komende weken ga ik proberen zelfstandig de zorg te verlenen op één woning. Afgelopen weken liep ik toch nog wel steeds tegen dingen aan. Bijvoorbeeld dat mensen geen handdoeken of washandjes schoon hebben, dat er geen toiletpapier was, dat medicatie niet was uitgezet in de weekbakjes, dat collega's bepaalde dingen in het dossier niet aftekenen. Dit lijkt allemaal niet zo heel erg, maar het is wel erg vervelend als je dit niet hebt of als dit niet gebeurd. Je hebt de meeste dingen wel nodig om goede zorg te kunnen geven aan de bewoners en je verliest veel tijd. Maar al met al heb ik het elke dag weer gered met medewerking van collega's. Afgelopen week heb ik 3 dagen op dezelfde woning gestaan. Dit kwam vooral omdat er een bewoner was met een complexe situatie wat mij altijd erg trekt. Denk hierbij aan wonden, sondevoeding, slikproblemen en pijn. Ik kan hiervoor mijzelf altijd een uitdaging in vinden om de zorg dan goed te verlenen zoals het hoort. Wondzorg heb ik altijd erg interessant gevonden en mezelf hier afgelopen dagen ook goed ontwikkeld. Wondzorg is over het algemeen niet heel moeilijk, als je alle middelen ervoor hebt. Maar dat is hier nog wel eens het probleem. Maar je wordt hier wel heel creatief met de middelen die je hebt. Verder merk je dat je ook aan steeds meer dingen denkt. Je hebt een beter overzicht wat er op een dagdienst gebeurd. Hierdoor maak je voor jezelf ook een werkplanning. Ook merk je nu steeds meer dat collega's je betrekken bij gesprekken, dingen over zichzelf of over familie vertellen. Je bent niet meer die stagiaire uit Nederland, maar het begint steeds meer te voelen alsof je een collega bent. Het nieuwe is er voor hen ook af! Afgelopen vrijdag hadden we eigenlijk onze eerste evaluatie. Je hoort wel eens verhalen dat Surinamers afspraken niet na komen, nou dat was in dit geval de dus ook zo. Willemijn en ik waren op Libi om onze eerste evaluatie te doen. Toen kregen we te horen dat de directie niet aanwezig was, en dat de hoofdbroeder eerder weg moest. Heel frustrerend, dit past natuurlijk totaal niet in de cultuur van de Nederlander. Hier zal ik nog wel even aan moeten wennen. Dus nu hebben we het uitgesteld na de volgende dinsdag. Hopen dat het dan wel door kan gaan.

Afgelopen weekend zijn wij lekker een weekendje weg geweest naar Galibi. Dit is een rustig exotisch gebied met grote gele stranden bezaaid met palmbomen. Zaterdag zijn we door de taxichauffeur (Jerry) naar Albina gebracht. Via Paramaribo, zijn we door district Commewijne en Marowijne naar Albina gereden. En dit was me toch een tocht. Wat een verschrikkelijk slechte wegen hebben ze hier. Overal zitten gaten, kuilen en soms gaat het van asfalt over naar losse stenen. En natuurlijk kregen we onderweg ook nog een lekke voorband, die Jerry snel had vervangen. En dan duurt een toch van 3 uur toch wel lang! Aangekomen in Albina zijn we op de boot naar Galibi gestapt. Deze boottocht duurde ongeveer 1,5 uur en bracht ons over de marowijne rivier langs de kust van Frans-Guyana, langs de mooiste verlaten stranden van Suriname naar Galibi. Galibi is alleen via het water te bereiken. In Galibi stond de James (gastheer) al op ons te wachten. Ik heb geen idee hoe hij echt heet, maar wij hebben hem James genoemd, zoals de butlers in verschillende tv-series. Toen we bij Shiritjo Lodge aankwamen was het wel een beetje onwennig. We zijn natuurlijk comfort gewend en dat was hier niet echt het geval (kon ook niet, als je keek wat betaald hebben) Stroom was er alleen tussen 6 en 11 uur 's avonds. Dus toen het licht om 6 uur aanging, werden alle telefoons, mp3-spelers en accu's opgeladen. De lodge lag 50 meter vanaf het strand. 's Ochtends kregen we een ontbijtje, en tegen half 10 lagen we op het strand. Aan het einde van de ochtend hebben we een lokale schipper geregeld die met ons de Atlantische Oceaan op ging. En waar we toen kwamen was echt onvoorstelbaar, zoiets moois had ik nog nooit gezien. Een gigantisch verlaten strand waar normaal alleen de schildpadden komen om eieren te leggen. Ongerepte natuur, gierende vogels, verse afdrukken van de schildpadden en de branding van de zee. Wat een geweldig stuk Suriname is dit. Dit was echt het toppunt van het weekendje weg. Hierna ben ik met Nasria naar de Galibi Zoo geweest. Een klein opgezette dierentuin met apen, schildpadden, neusbeertjes, een papagaai en een slang. De aapjes zijn echt zo gewend aan mensen. Zodra een vrucht in je hand had, kwamen ze alweer bij je. Ze gingen rustig hun gang, ze hingen om je nek, zaten op je hoofd of hingen aan je tas. Wat gaaf was dit. De slang kon je eventueel ook om je nek krijgen, alleen dat durfde ik echt niet meer. Ik heb het 1 keer in mijn leven gedaan, en dat was voor mij meer dan genoeg. Verder heb ik afgelopen weekend lekker gezwommen, in de zon gelegen, in mijn hangmat gelegen, hard gelachen en vooral rustig aan gedaan! Nu ben ik weer helemaal klaar voor de komende weken stage.

Groetjes allemaal en tot mijn volgende bericht!