Hallo Mensen,

Afgelopen dinsdagavond heb ik toch wel een schokkende ervaring gehad in de bus. Na een gezellig avondje bij Willemijn stapte ik weer in de bus richting mijn 'hok' op Libi. Het was een dood gewone dinsdagavond en ik stapte in de bus waar ik bijna elke avond in stap. Deze bus gaat in de richting van Lelydorp. Toen ik in de bus stapte en een plekje had gezocht begon de jongen achter mij vragen te stellen. Hij vroeg aan mij of ik een fles drank wilde kopen, waarop ik nuchter reageerde dat ik dat niet ging doen. Ik deed mijn oordopjes van mijn mp3-speler weer in mijn oren en luisterde muziek. Ondertussen hoorde ik hem nog steeds tegen mij praten (omdat mijn muziek niet zo hard stond) en begon de situatie vervelend te vinden. Op moment dat hij mij nogmaals op de schouder tikte wilde ik hem vertellen dat hij op moest houden, maar hij was mij net voor en stelde de vraag of ik een pistool bij mij had. Waarop ik weer nuchter reageerde, nee. En ik dacht nog, waarom zou ik? Die ben ik toch helemaal niet nodig. Op moment dat die gedachte voorbij schoot trok die jongen een mes en zei ' doe dan maar je geld' Uit een schrikreactie heb ik hem 50 of 100 SRD ( 12,50/ 25,- euro) gegeven. Daar nam hij direct genoegen mee en drukte haastig op het knopje om de bus te laten stoppen. De bus stopte direct en hij stapte uit en hij liep heel rustig weg.

Ik was zo gigantisch overdonderd van het voorval dat ik heel veel dingen vergeten ben. Ik weet bijvoorbeeld alleen wat voor kapsel hijhad en wat voor shirt die jongen aan had. Ik was alleen blij dat hij de bus uitstapte en niet rustig bleef zitten en mij misschien later ging achtervolgen. Toen ik de bus uitstapte ben ik snel een chinees (Chinese winkel waar ze echt alles verkopen) in gelopen zodat ik in ieder geval niet alleen was. Na hier een tijdje gestaan te hebben ben ik toch maar snel richting Libi gelopen en heb ik Nasria gebeld die direct naar mij toe is gekomen. Nasria zag aan mij dat ik heel erg geschrokken was en dat mijn hele lichaam trilde. Nasria stelde voor om bij de SEH op Libi iets rustgevends te vragen. De arts-assistent heeft me toen een klein tabletje gegeven waar ik snel rustig van werd. Ik zou die avond eigenlijk alleen slapen in mijn 'hok' Nasria stond erop dat hier niets van in kwam en dat ik daar zou gaan slapen. Maar hoe krijg je een veren matras in een coupe. Nou gewoon op een Surinaamse manier, matras op het dak en met de arm uit het raam het matras vasthouden. Alarmlichten aan en gaan met die banaan!

Achteraf ben ik toch wel blij geweest dat ik niet alleen heb hoeven slapen. Ik ben vrij snel in slaap gevallen, alleen ik heb heel erg onrustig geslapen. Alles wat ik hoorde werd ik wakker van, de airco, blaffende honden, auto's enzovoort.

Hoe vermoeid ik na deze nacht ook was ben ik toch naar stage gegaan. Ik merkte op de heenweg in de bus al dat je heel achterdochtig wordt, je let ineens op onbelangrijke dingen die heel normaal zijn. Je kijkt van links naar rechts. Gelukkig heb ikop stage wel afleiding gevonden. Toen ik daar het verhaal vertelde werd er gezegd, waarom heb je de aandacht van mede passagiers niet getrokken, waarom heb je de buschauffeur niet gewaarschuwd? Waarom heb je het busnummer niet opgeschreven? Heb je het kenteken onthouden? Maar je bent op dat moment zo overdonderd van wat er is gebeurd dat je daar totaal niet aan denkt. En je weet natuurlijk nooit waar iemand toe in staat is met een mes. Maar het is natuurlijk achteraf makkelijk praten, waarschijnlijk zal ik het de volgende keer anders doen. Hoewel ik natuurlijk hoop dat er geen volgende keer komt.

Gelukkig heb ik gisteravond toch nog een heel leuk verjaardagsfeestje gehad van Nasria. Nasria had een groot verjaardagsfeest georganiseerd. Een geweldig leuk feestje met een dj. Hij draaide van allerlei soorten muziek, salsa, merengue, top 40 muziek. Echt een heel leuk feest, maar het was weer erg laat. Dus Bart die stond na 5 ½ uur slaap weer naast zijn bedje om naar stage te gaan! Wauw wat voelde ik mij geweldig! Gelukkig waren er ook heel veel collega's die zich niet optimaal voelden na dit feestje, dat geeft mij een goed gevoel dat ik niet de enige was.

Maar buitenom dit verhaal gaat het prima hoor. Het is niet allemaal negatief. Ik geniet nog steeds van het land, cultuur en van stage. Het is echt heel leuk om collega's ook eens buiten het werk te treffen. En natuurlijk werd er vandaag gesproken over het feest en werd mijn salsa/merengue kunsten. Waarschijnlijk zal er over dit feest nog lang gesproken worden op Libi.

Mensen, de groeten maar weer! En hopelijk heb ik de volgende keer een leuker verhaal!

Laters!